Volgende week zondag (moederdag) ga ik meelopen met Walk The World. Een heel goed wereldwijd inititatief tegen ondervoeding. In Nederland kan je in Rotterdam meelopen. Het is een wandeling van 5 kilometer. Meedoen is leuk en kost maar 5 euro.

Dus doe mee!!!

Vanavond ben ik met Tas naar het Oude Luxor Theater geweest. We wilden heel graag naar de voorstelling van Richard Groenendijk, de Rotterdamse cabaretier die mensen misschien ook wel van WIDM kennen.

uit de pers:

Met De adem van de nachtchinees maakte Richard Groenendijk xe9xe9n van de best ontvangen cabaretvoorstellingen van vorig seizoen. Hij laat zich dan ook van zijn sterkste kanten zien: komische verhalen, uitgesproken personages en snedige oneliners, die al eens werden vergeleken met de pittige teksten uit Absolutely Fabulous. Een reprise van deze voorstelling kon daarom niet uitblijven.

De adem van de nachtchinees verhaalt over mensen die allemaal verlangen naar licht, maar gek genoeg in het donker zoeken. Maar ook over uitvluchten en excuses en alles wat we nodig hebben om het leven draaglijk te maken. Het publiek gaat mee op een trip door de belevingswereld van een bevlogen jongen. Een trip, die meestal eindigt in het ontnuchterende tl-licht van een louche chinees eethuis.

x93x85een programma dat Richard Groenendijk op zijn best laat zien. Tot en met de finale, die al even verrassend is als het begin.x94
NRC Handelsblad

Hier staat iemand die op de eerste plaats een verhaal wil vertellen, waarbij de grappen als vanzelf lijken op te borrelen. De adem van de nachtchinees is daarmee een puntgaaf programma geworden.x94
Trouw

Tas en ik , zoals de hele zaal, hebben in een deuk gelegen. De zaal werd er goed en zeer regelmatig bij betrokken. Zo voelt het Luxor theater aan als een klein knus theater. Ik kan een voorstelling van Richard zeker aanbevelen. Zeker als je af en toe van wat scherpe humor houdt. Ik wil van deze man elke show zien.

Ik ben net terug van een avondje Sjaak Bral. En wat moet ik altijd lachen om deze Hagenees. Zijn shows zijn zo leuk, net als zijn columns. Geweldige humor!!! Tas moest ook erg lachen, het kind heeft ongetwijfeld heel wat salto’s in haar buik gemaakt. We zaten op rij 1 en de zaal deed lekker mee.

Wij, Nederlanders is zonder twijfel de meest onvergetelijke cabaretvoorstelling van dit seizoen. Want zeg eens eerlijk: voelt u zich nog een echte Nederlander? Eet u nog snert, speculaas en spruitjes? Nederland: land van dunschillers en koopjesjagers. Van koffieshops en kliklijnen. Waar je slot duurder is dan je fiets. Waar mopperen en klagen een nationale sport is. Het liefst op vakantie in het buitenland, samen met Nederlanders waar je thuis niet mee gezien wil wordenx85 Sjaak Bral springt op de barricades. Trekt ten strijde tegen de vervlakking en verschurfting van Nederland in een hilarische maar confronterende show. Een voorstelling die de lach en de traan doen versmelten. Van smartlap tot luisterlied. En natuurlijk veel Haagse humor!

En dit is wederom een aanrader!!

Vandaag is het de begin van mijn vakantie. Heerlijk, maar toen ik vanmorgen de gordijnen open deed en een flinke sneeuwbui zag dacht ik BRRR… want mijn  kachel  is uit gegaan en ik krijg die zelf niet aan. BAH! dus…

Dan maar iets doen waar je het warm van krijgt. Naar de bios!!! Ik wilde al een poosje de nieuwe film met Hugh Grant gaan zien. Vandaag was dus de perfecte dag. Want van Hugh krijg ik het vanzelf warm

Ik ben met Tas naar Music and Lyrics gegaan. En wat is dit weer een heerlijke feel good movie. Geweldig! Hugh vind ik hoe ouder hoe knapper. En de muziek… Back to the 80′s.
Meiden, gaan dus!!!

Het verhaal:

Alex Fletcher (Hugh Grant) is een aan lager wal geraakte popster uit de jaren 80. Hij teert op zijn vergane glorie en vertoont zijn kunstje op kermissen en in pretparken. Toch is hij zijn charisma en talent nog niet verloren. De succesvolle diva Cora Corman vraagt hem een duet voor haar te schrijven. En dat niet alleen… ze wil het duet samen met hem zingen! Er is echter een probleem… Alex heeft al jaren geen muziek meer geschreven en hij heeft al helemaal nooit zelf een songtekst bedacht. Hoe krijgt hij het voor elkaar om in een paar dagen tijd een hit te schrijven? Gelukkig is de redding nabij in de persoon van Sophie Fisher (Drew Barrymore).

Ze is de plantenverzorger van Alex, die met haar taalgevoel een gevoelige snaar raakt bij de songwriter tegen wil en dank. Sophie heeft net een slechte relatie verbroken en heeft geen interesse in een samenwerking met wie dan ook. En al helemaal niet met Alex! Naarmate de chemie tussen hen opbloeit achter (en onder) de piano, zullen Alex en Sophie hun angsten onder ogen moeten zien………

Afgelopen avond ben ik met Tas naar het Rotterdams letterenbal geweest. Ik had via de Rotterdamsite 2 kaarten gewonnen. Gaan dus….
Het was in een mooie kerk. Tas ik vielen er wel een beetje uit de toon. Het gros van de aanwezigen zag er behoorlijk elitair uit. Maar ach, we hebben erg gelachen.
Het begon met een koor monnikken met Erasmus. Hij gaf een "lezing" over het ontstaan van Lof Der Zotheid. Grappig, maar ook wel een tikkeltje saai vond ik.

.

Daarna stond er iets leuks op het programma, Richard Groenendijk. De Rotterdamse cabaretier vertelde over literatuur en deed stukken uit zijn programma. Ik vond hem hilarisch. We hebben gelijk vanacht kaarten voor zijn show besteld

Daarna volgden er wat dichters die gedichten gingen voordragen. Ik wist het eigenlijk al wel, maar de dichtkunst is niet zo aan mij besteed.

Vervolgens werd er een prijs uitgereikt voor het beste Rotterdamse boek. De winnares was Judith Visser met het boek Tegengif. Ze las er ook een hilarisch stuk uit voor.

De volgende spreker was naar het schijnt wereldberoemd. Het heeft zich gespecialiseerd in domheid. Ik had nog nooit van hem gehoord. Maar het was wel leuk, hoewel aan het eind langdradig.

Daarna kwamen er weer dichters, nou ja dichters….. Mannen die op een stotterende manier met toonhoogtes spelend gedeeltes van woorden uitkraamden. Je merkt het al, ook deze kunst is niet aan mij besteed. We besloten dan ook om maar weg te gaan en wat eerder naar ons werk te gaan.

Maar leuk om mee te maken.

‘Opdat ik niet vergeetx92

fotograaf: Serge-Henri Valcke

x93Als je niet weet waar je vandaan komt, hoe kun je dan weten wie je bent?x94

Wadend door de moerassen van zijn herinnering haalt hij af en toe iets naar boven. Met het publiek, want laten we eerlijk zijn: waar zou hij zijn zonder publiek? Dus samen met u.
Laten we samen niet vergeten.

Gisteren ben ik heerlijk weer een avond naar het theater geweest. Ik ben naar de voorstelling Opdat Ik Niet Vergeet van Marc Marie Huijbregts geweest. En dat was echt weer geweldig. Ik moest wel even slikken omdat ik op rij 10 zat. Ik kon me nog herinneren dat Marc Marie bij zijn vorige voorstelling uit ca de 1e 20 rijen verschilende mensen bij de show betrok. En ik was dan ook echt opgelucht toen de voorstelling begon met het zaallicht uit. Maar dat duurde maar kort, het zaallicht ging al heel snel aan.
Gelukkig pikte hij mij er niet uit. Het is echt fantastich om te zien hoe deze man meesterlijk de juiste mensen bespeelt. Hij is echt in staat om mensen volledig hun mening te laten veranderen.
Ik kan iedereen aanraden om deze voorstelling te gaan bekijken. Je lacht je helemaal suf. Hij is weer lekker een op het oog onsamenhangend een verhaal te vertellen en betrekt daar verschillende mensen uit het publiek bij. En een heerlijk abrupt einde.

Europa speelt een belangrijke rol in de vraag naar houtprodukten, maar heeft geen wetgeving die de import van illegaal hout verbiedt. Van papier, tot meubelen tot triplex; het kan allemaal gemaakt zijn van illegaal gekapt hout dat uit de oerbossen afkomstig is. Op dit moment is het niet inzichtelijk of je met je aankoop bijdraagt aan de vernietiging van deze bossen en uitbuiting van inheemse bevolkingsgroepen.

Wij willen dat hier actie op ondernomen wordt. Wij willen dat er wetgeving komt, die garandeert dat alle houtproducten op de Europese markt gemaakt zijn van hout dat legaal gekapt is uit duurzaam beheerde bossen. En hierin staan we niet alleen; 160 mensenrechten- en milieuorganisaties en 80 bedrijven hebben eenzelfde oproep aan de EU gedaan.

Ook jouw oproep is cruciaal!
De Europese Commissie biedt nu de Europese burger de mogelijkheid om hun stem te laten horen tot 5 maart a.s. Helaas via een onvindbare en ingewikkelde vragenlijst. Daarom hebben wij het gemakkelijk voor je gemaakt en alles samengevat tot onderstaande brief. Het enige wat jij hoeft te doen, is deze ondertekenen en versturen vxf3xf3r 5 maart a.s.

Verstuur deze brief en steun daarmee deze cyberactie!!

Zoals jullie denk ik wel weten vind ik het erg leuk om af en toe een uitzending van De Wereld Draait Door bij te wonen. En afgelopen dinsdag was het weer zover. Samen met Tas ben ik begin van de middag al naar Amsterdam gegaan om dit te combineren met een bezoekje aan het Kattenkabinet. Leuk, maar wel klein. Later kwam Bianca ook in de stad en hebben we gezellig door de Jordaan gelopen. Na een hapje te hebben gegeten zijn we naar de Plantage studio gelopen. We kregen plaatsen op het bankje vlak achter Matthijs van Nieuwkerk en konden alles goed zien.
Het was weer een leuke uitzending.

Tafeldame was Katja Schuurman, ze deed het wel leuke vond ik.

Martin Bril, hij houdt de formatie nauwlettend in de gaten. Hij maakte zich vooral druk over dat er geen ministerie voor Ruimtelijke Ordening meer is.

Het poppenspel is terug, nu ook voor volwassenen. Ik vond de scene uit het theaterstuk niet echt dat ik dacht van goh, laat ik daar eens heen gaan. Het stukje in de studio met de kleine handpop vond ik erg leuk gedaan.

Salvador Dali leeft voort middels Al Pacino op het witte doek. Een leuk verhaal van een grappig mannetje die eerst de doeken van Dali vervalste. Hij werd hiervoor opgepakt en is uiteindelijk naar Spanje gegaan en werd daar toevallig buurman van de echte Salvador Dali.

Kees Prins, JP den Tex en Paul de Munnik over hun tour de chantant. Ze speelden 2 nummers. Het klonk erg goed. Toen we de zaal binnen liepen waren ze ook al aan het inspelen. Vanaf 25 januari trekken Kees Prins, Paul de Munnik en JP den Tex gedriexebn langs de Nederlandse theaters met x92Op weg naar huisx92.
Ik denk dat dit leuk is om heen te gaan.

Jakhals Isolde ging naar de Kaiser Chiefs. Leuk stukje met een geweldige band. Ik draai hun laatste cd vaak en kijk al uit naar de nieuwe.

Ik vond het weer erg leuk en kan het iedereen aanraden om een keer naar een uitzending te gaan. Bel dan op werkdagen de VARA 0900-0123.

Gisteren ben ik sinds tijden weer eens een keer naar de bios gegaan. Naar The Illusionist, een prachtige film geregiseerd door Neil Burger. Het verhaal is mooi, de muziek prachtig en de beelden die je ziet… Het is zo mooi gefilmd.

Romantisch, mysterieus drama met Edward Norton als een magixebr die in het Wenen van 1900 verliefd is op de verloofde van een kwaadaardige kroonprins

Wenen, circa 1900. De arme magixebr Eisenheim en gravin Sophie von Teschen zijn verliefd op elkaar. Wanneer kroonprins Leopold tussenbeide komt, zit er voor Eisenheim niets anders op dan de stad te verlaten. Vijftien jaar later keert hij terug met een spectaculaire show, die wordt bijgewoond door Leopold en diens verloofde Sophie, Eisenheims vroegere geliefde. De vete tussen de twee mannen wordt opgerakeld, waarbij Eisenheim dreigt zijn opponent op magische wijze te laten verdwijnen. De kroonprins probeert zijn politieke invloed aan te wenden om Eisenheim aan te pakken en geeft opdracht aan hoofdinspecteur Uhl (Paul Giamatti) de magixebr in de gaten te houden. Ondertussen bloeit de liefde tussen Eisenheim en Sophie stiekem weer op.

Meer zal ik niet vertellen van de film. Maar je wordt meegevoerd door het verhaal. De illusie’s zijn adembenemend. De acteurs laten knap werk zien.

Kortom een aanrader. Deze film wil ik wel op DVD hebben.

Zo, na een druk weekend heb ik weer even tijd om een verslag te doen van mijn laatste Theaterbezoekje.

Afgelopen vrijdag ben ik met Tas naar Loverboys van Niet Schieten geweest.
En dat betekend een avondje lachen. De beschrijving van het programma beloofde al veel goeds.

Beschrijving:
Voor cabaretiers Maarten Hennis, Arend Edel en Erik Jobben is Rotterdam niet minder dan toch een beetje thuiskomen. Met geen enkel publiek elders in Nederland is de band zo hecht. ? De mensen in de Maasstad zijn intelligent en zitten vol humor. Dat heb je lang niet overal. Je voelt dat je iets terug wilt doen voor deze fijne, eerlijke mensen. Wat is er dan mooier dan een unieke voorstelling voor een uniek publiek.?  Daarom hebben de mannen voor Rotterdammers een speciaal programma gemaakt: Loverboys.  ?Je voelt dat je iets terug wilt doen voor deze fijne, eerlijke mensen. Wat is er dan mooier dan een unieke voorstelling voor een uniek publiek.?  Over het feit dat het xe9chte liefde is voor inwoners van de havenstad bestaat geen enkele twijfel.  ?Laat de rest van Nederland maar lachen over de mensen uit Manhattan aan de Maas. Wij hebben respect voor jullie. Onze liefde is onvoorwaardelijk. We houden echt van jullie zoals jullie zijn.?  Regie: Vincent van den Elshout.

Dit wilden wij niet missen. En wat hebben we gelachen.
Ik ga de show niet uitleggen, dan zou ik veel verklappen. Maar de mannen geven zich bloot.
Neem maar van me aan dat je gerust hierheen kunt gaan. Ik had kramp in mijn kaak van het lachen toen ik weer naar huis ging.